Asiel&Migrantenrecht 2020, aflevering 9

DEZE MAAND IN A&MR                               2020 nr. 9  | 27 oktober 2020

In het oktobernummer onder andere een aantal beschouwingen over rechtsbescherming in het Europees migratierecht:

Versterking
Rechter Sacha Prechal schept orde in de wirwar van bepalingen en uitspraken over de rechtsbescherming in Europa. Het samenspel van ongeschreven beginselen en geschreven normen heeft de rechtsbescherming in het asielrecht versterkt. Prechal verwacht dat het slechts een kwestie van tijd is tot het negeren van Europese rechtsbeschermingsregels voor de rechter een reden wordt om niet toe te staan dat een land asielzoekers naar een ander EU-land stuurt.

Hinderlijke uitbreiding
Emeritus hoogleraar Kees Groenendijk kijkt naar de ontwikkelingen in de rechtsbescherming van de afgelopen vijftig jaar. De rechtsbescherming is aanmerkelijk uitgebreid en dat ‘heeft geleid tot minder willekeur en subjectiviteit bij de uitvoering.’ Al ervaren nationale overheden deze controle op hun handelen nog steeds als ‘oneigenlijk en hinderlijk’. Zo werd bij de diverse veranderingen van de Nederlandse vreemdelingenwetgeving ‘de verplichting tot gelijke behandeling van EU-burgers telkens weer veronachtzaamd.’

Verplichting
Advocaat Corrien Ullersma analyseert de rollen van de staat, de rechter en de advocaat in de praktijk van rechtsbescherming. Hoe het EU-recht in het nationale rechtstelsel uitwerkt, wordt voor een substantieel medebepaald door de staat, de rechter, maar ook de persoon over wie het gaat, vaak via zijn advocaat. Het beginsel van effectieve rechtsbescherming blijkt ‘bewerkelijk in onderhoud’ te zijn.

Oproep
Universitair docent Karen Geertsema ziet in twee recente uitspraken van het Europese Hof van Justitie de oproep aan rechtsbijstandsverleners om gebreken in de asielprocedure 
naar voren te brengen. En ze maken volgens haar duidelijk dat ook bij veranderingen in de Nederlandse asielprocedure de Europese ‘minimumvoorwaarden’ voor de asielprocedure de absolute ondergrens blijven.

Opgewekt vertrouwen
Gerard-René de Groot en Luuk van der Baaren schrijven in hun Kroniek nationaliteitsrecht 2020 dat op dit terrein ‘de toenemende invloed van Europese jurisprudentie het spannendst is’. En ze verwachten dat de komende jaren ook het Europese evenredigheidsbeginsel en andere Europese rechtsbeginselen voor het nationaliteitsrecht van de lidstaten belangrijker zullen worden. Voor het Nederlandse nationaliteitsrecht zou ‘vooral het beginsel van bescherming van opgewekt vertrouwen ingrijpende gevolgen kunnen hebben.’

Wachten op de arts
Los van het thema Europese rechtsbescherming bespreken Annemieke Keunen en Ashley Terlouw in dit nummer een uitspraak van Rechtbank Den Bosch die verduidelijkt wanneer de IND medisch onderzoek moet laten verrichten en wanneer de dienst op de uitslag van het deskundigenbericht moet wachten. Ze gaan ook in op de vraag in hoeverre een asielzoeker nog een consistent en geloofwaardig verhaal kan vertellen als hij trauma’s heeft opgelopen.

Zie voor de complete inhoud van deze A&MR: Migratieweb en VluchtWeb.
Contact: Esther Wolthuis, redactiesecretaris, ewolthuis@stichtingmigratierecht.nl. Asiel&Migrantenrecht is het academische vakblad voor advocaten, rechters, beleidsmakers, wetenschappers en anderen.